Lieve familie van Herman,

Toevallig bladerend doorheen fotoboe stuitten wij op vele foTo’s van jullie en wij met de kinderen in Uzès. We herinn ons vele avonden bij jullie en toen waren jullie plots verdwenen uit ons leven. En nu lees ik dit herman. We herinn je als een joviale grappige man. Veel sterkte annemie en de kinderen.

Een luisterend oor, collega, vriend, barman prachtige tijden hebben we gehad, maar niet vergeten. Merciekes dat je er was en nog altijd bent in gedachten.

End? No, the journey doesn’t end here. Death is just another path, one that we all must take.(Gandalf – lord of The Rings)

Soms lijkt het einde dichterbij dan we hadden gedacht,
maar misschien is het geen einde,
slechts een nieuw begin.

De regen van dit leven trekt zich langzaam terug,
en daar, aan de horizon,
lichten witte stranden op.
Een verre, groene wereld onder een zachte ochtendzon,
een plek van rust,
waar liefde blijft bestaan.

Zijn reis gaat verder,
maar zijn voetsporen blijven hier,
in de harten van Annemie, zijn kinderen en zijn kleinkinderen.
In hun lach, hun verhalen, hun herinneringen.
In de liefde die hij gaf en die hen altijd zal omringen.

Voor altijd verbonden,
niet in tijd of afstand,
maar in de warmte van de familie die hij achterlaat.

Een mooie ‘oversteek’ voor Herman gewenst en een oprechte troostknuffel voor Annemie, Orlane en de rest van de familie.

liefs,
Tinne

Beste familie Gommeren en naasten van herman, graag willen wij u condoleren bij het afscheid van herman.